Sorry.

Sorry. Druk. Geen echt blog vandaag. Te gehaast. Vind geen rust. Geeft schrijven rust? Of schrijf ik als ik rustig ben? Waarom denken mensen dat ik rustig ben? Omdat ik niet schreeuw? Ik blog toch, dat is pas onrustig.

Dan nog even dit, voor de fijnproevers die toch weer iets om na te denken willen hebben:

'werkloosheid begin 2010 op 4,25%' - Het CPB, sep 08

'werkloosheid in 2010 gemiddeld 6,5%' - Het CPB, dec 08
'werkloosheid in 2010 gemiddeld 8,75%'- Het CPB, feb 09
'werkloosheid in 2010 gemiddeld 9,5%'- Het CPB, jun 09
'werkloosheid in 2010 gemiddeld 8,0%'- Het CPB, sep 09
'werkloosheid in 2010 gemiddeld 6,5%'- Het CPB, dec 09

Dan weet u in ieder geval waarom ik zo druk ben. Fijn weekend en rust lekker uit. Pak een goed boek ofzo. Van iemand die kan schrijven en die een geest heeft waar dingen in gebeuren die de moeite van het opschrijven waard zijn. En sla voortaan dit blog van deze saaie, burgerlijke nietsnut over dank u.
 

Komt dat zien: Man eet hoed

Deze middag haalde ik mijn auto op na een onderhoudsbeurt bij Paul's Garage, waar Paul me aansprak. Hij veegde zijn zwarte handen af aan een doek, keek even in zijn rechter handpalm en stak hem toen toch maar op in plaats van uit.
'Goedemiddag' zei hij. 'Het kapje om je buitenspiegel ligt eraf. Wil je het vervangen? Kost 110 Euro.'
'Nee' zei ik. 'Mijn auto doet het uitstekend, ook zonder kapje'. Ik keek naar zijn doek, voor hoeveel zou ik die doek opeten? Een miljoen zeker, maar duizend euro zeker niet, ergens er tussenin dus. Ik hou mijn aandacht er altijd maar kort bij in de garage, ik maal niet om auto's, het leukste is om erin te zitten en naar de radio te luisteren. Ik beveel Paul's garage bij iedereen aan, Paul is een autogek die doet wat hij zegt en daarvoor redelijke prijzen rekent, waar vind je dat nog?

Carlo Brantsen van BNR Nieuwsradio noemt zichzelf ook 'Autogek'. Hij is altijd enthousiast en durft een mening uit te spreken. 'Wat een lekker kontje' kan hij over een auto zeggen, doe het hem maar eens na, op de radio dan he? Victor Muller is ook gek op auto's. Anders kun je niet verklaren dat hij de Saab fabrieken wide kopen, terwijl hij met zijn eigen Spijker fabriek per jaar net zoveel auto's verkoopt als een gemiddelde Nederlandse Saab dealer. Autogek, dat zal het wel zijn. Autogekken, mannen die doen wat ze zeggen.

'Ik eet mijn hoed op als het lukt' zei Brantsen in zijn show. En ja hoor, na 24 uur onderhandelen, met een slaappauze van slechts twee uur, werd de handtekening gezet: Muller wordt de nieuwe eigenaar van Saab, voor iets meer dan 110 euro. Hoera voor onze Hollandse held! Ik verheug me op de volgende show met Brantsen. 'Ik kom kijken als je je hoed opeet' zei Victor Muller in de uitzending van Pauw en Witteman. Mooi zo, de druk is opgevoerd.  Hoe eet je een hoed op?  Kapotgekookt, zout en peper erover? Gemalen door de nasi? Ik surf naar de site van BNR. Geen enkel bericht over Brantsen. Zelfs niet op google, alleen geenstijl.nl meldt iets. Waar blijf je nou, autogek? Opvreten die hoed! Tot de laatste vezel! Doe wat je zegt!

Druk, stress en meer van die ellende

Af en toe dan ben ik het helemaal zat. De drukte, de stress, dan wenste ik dat ik iets anders met mijn leven aan het doen was. Maar wat? Als ik dat wist, dan deed ik het al. En dan, surfend op het internet, valt mijn oog op een beroepskeuzetest. Interactief, het enige wat je moet doen is de vragenlijst invullen. En uiteraard je e-mail adres achterlaten zodat ze de uitslag aan je kunnen sturen, gevolgd door jarenlange SPAM.

Ik werk me door de vragen en probeer zo eerlijk mogelijk te antwoorden. Je hebt er niets aan om jezelf bij zo'n test voor de gek te houden. Terwijl ik het invul ben ik al benieuwd naar de uitslag. Ik vul in dat ik niet houd van stress, vroeg opstaan of een baas boven me, maar wel geniet van internationaal reizen, culinaire festiviteiten en interessante mensen ontmoeten.

De uitslag laat even op zich wachten. Vreemd, de test belooft toch echt direct resultaat. Na een paar uur word ik ongerust en bel ik de helpdesk. Mijn test is aangekomen, maar ik word doorverbonden met een manager.
'We waren juist over u aan het vergaderen' zegt de manager. 'De computer geeft een verwarrend beeld en de psychologen die het onderzoek hebben opgezet zijn het niet met elkaar eens. Blijft u uw mail goed in de gaten houden'.

Een uur later volgt de uitslag:

Van: 123 testen doe je zo
Aan: michielcobben@gmail.com
Onderwerp: de uitslag van uw beroepskeuze test.

Geachte heer Cobben,

We hebben even gedaan over de interpretatie van uw testresultaten. Er is slechts één beroep dat voor u geschikt zou zijn: Winnaar van de staatsloterij. Er zijn helaas geen bijpassende opleidingen voor dit beroep, ons advies eindigt hier.

Hoogachtend,

123 Testen

Snap je dat nou, van zo'n jongen?

Jonathan Reis uit Brazilië. Tegen een zelfgemaakt balletje trappen en lijm snuiven, heel veel meer valt er niet te doen in de sloppenwijken van Rio de Janeiro. Voor school is geen geld, werken kun je niet en en voetballen mag je op een stukje veld tussen wat golfplaten huisjes. Dan wordt je gevraagd om eens een balletje op een echt veld te trappen, je doet een paar keer mee en je wordt ontdekt door iemand van een gotere club. Daar speel je een paar keer en je wordt gescout door een voetbalclub uit Eindhoven. Je droom komt uit, je krijgt een salaris waar je een halve sloppenwijk voor kan onderhouden en je wordt op handen gedragen.

Lijm snuiven doe je dan al niet meer, daar zijn al zoveel vriendjes dood aan gegaan. Bovendien ben je sportman, je speelt in een duurbetaalde competitie en je hebt een huis in Eindhoven en een huis in Brazilië. Waarom zou je? Je grote voorbeeld is Romario, die speelde ook in Eindhoven, en Ronaldo natuurlijk. Die snoven ook geen lijm. Maradona is een ander verhaal, maar dat was dan ook een Argentijn.

Je kijkt uit je raam met uitzicht op een nieuwbouwwijk, verderop ligt het Philips stadion. Je ploeggenoten eten gehaktballen met vette saus, je buurman is trots op zijn nieuwe Opel. Je loopt de stad in, op zoek naar vrienden of een veldje om tegen een bal te trappen. Maar het is maandag, alles is dicht, op een cafetaria na waar een man tegen je zegt: 'zedde gij nie diejen voetballer?' Je zegt 'nee' en je loopt weer naar huis. Overal zijn de gordijnen dicht. In je huis is het koud. Je moet je band nog plakken, morgen is er training en je wil niet weer met de bus naar het stadion. Je pakt het trommeltje, 'Simson' staat er op de tube. Je schroeft de dop eraf...

Jonathan Reis in Eindhoven, als ik jou was geweest had ik hetzelfde gedaan. En waar ben je nu? Ergens in Nederland in een hippe club aan het snuiven? Of bij 'vrienden' die beweren dat je wel weer ergens anders kunt voetballen en die je gaan helpen? Of al terug in het vliegtuig? Of misschien ben je al terug in je sloppenwijk, misschien ligt je ouwe zelfgemaakte bal nog wel ergens.

Niet alles haalt de krant of het acht uur journaal

De hand van de Maitreya op een badkamerspiegel, October 2001. Weer zo'n bericht dat in Nederland geen enkel landelijk medium heeft gehaald. Ergens anders overigens ook niet.

De landelijke media kunnen niet alle berichten oppikken,daar zijn het landelijke media voor. De Radio, de TV, de krant, ze maken een selectie uit al het nieuws dat zich aandient en vervolgens brengen ze, uit merkwaardige concurrentie-overwegingen, allemaal hetzelfde. Wil je werkelijk goed geinformeerd zijn, kijk dan eens op http://www.persupport.nl/. Dit is een dienst van het ANP waar iedereen persberichten kan plaatsen en bekijken. Recent had je kunnen lezen dat:
* er een nieuwe release van een softwarepakket uitkomt waarmee je nog strakker routes voor vrachtwagens kunt plannen. Toch altijd handig om te weten.
* de winkeliersvereniging te Alphen AD Rijn een braderie organiseert speciaal voor Haiti. Ze ontdekken de marketingwaarde van Haiti een beetje laat, maar vooruit.
* een werving- en selectiebureau uit Amsterdam heeft onderzocht dat de Financiele Dienstverleners niet zulke populaire werkgevers meer zijn. Dit voor het geval je dat nog niet op nu.nl of op FD.nl had gelezen, helaas geen BNR dit keer.

Logisch dat de landelijke media deze berichten niet allemaal even groot brengen, ik begrijp het. Maar soms slaan ze een bericht over waarvan ik me afvraag of er niet iets belangrijks wordt gemist, zoals het bericht dat volgens Benjamin Cremer de Maitreya naar buiten treedt.

De verlosser, de leermeester van Jezus zelf, die geeft een interview op een relikanaaal in de US en tout journalistiek Nederland slaat het bericht gewoon over! Dat is toch niet te begrijpen? Gelukkig is deze blogger er nog, ik surf naar de pagina van Benjamin en leer dat de Maitreay een hele gewone Pakistaan is en humor heeft. In 1972 liet hij dat al blijken. Benjamin was zijn doos sigaren kwijt en de Maitreya zei dat hij ze weg had gehaald omdat roken slecht voor de gezondheid is. De Maitreya is namenlijk erg begaan met de gezondheid van zijn volgelingen. Toen zei Benjamin dat hij dan wel nieuwe ging kopen en opeens lagen zijn sigaren exact op de plek waar hij ze het laatst had gezien. Inderdaad, de humor ligt op straat. Of eigenlijk, is te vinden op internet voor iedereen die zijn eigen acht uurjournaal maakt.

Gefeliciteerd: Haiti scoort beter dan Irak op de corruptieranglijst

Ik bel met giro 555, want mijn kinderen zijn minder cynisch dan ik. Ik krijg warempel minister Bert Koenders zelf aan de lijn.
'Bert, verrek zeg kerel, met Cobben' zeg ik.
'Cobben, de blogger, de schrijver of de headhunter?' Ik hoor de verbazing in zijn stem, alsof ik niet zelf zou bellen, alsof ik daar te belangrijk voor zou zijn.
'Alledrie Bert, alledrie. Zeg luister, Haiti. Ik ben eens gaan surfen. Het land heeft een geschiedenis van plunderende dictators, slecht georganiseerde rijstbouw, '
'... '
'Ja Bert, ze hebben zich laten naaien door grote multinationals tuurlijk, maar daar stonden ze toch zelf bij? Anyway, dan is er criminaliteit, corruptie en allerlei andere onfrisse praktijken. Het toerisme krijgen ze ook niet geregeld en ze hebben dus geen geld meer. Wat gebeurt er met iemand in Nederland als die geen geld meer heeft?
'... '
'Uitkering Bert? stelt toch geen ruk voor? Dat is toch maar voor heel even. Daarna zegt de overheid wie niet werkt zal ook niet eten.
'... '
'Bijstand? Laat me niet lachen. De bijstand is voor mensen die het echt niet meer kunnen trekken. We moeten toch eerst ons huis opeten?'
'...'
'Tuurlijk, afschuwelijke ramp. Daarom bel ik ook. Ik doneer een miljoen.
'...'
'Nee, ik hoef niet in de uitzending. Ik doneer een miljoen, op voorwaarde dat ze daar alle wapens inleveren, alle corruptie stopt, er tien uur per dag door elke gezonde volwassene gewerkt wordt, de leerplicht nageleefd wordt, democratische regels worden ingevoerd, alcohol en drugs tot genotsniveau beperkt worden - ik heb daar zelf een paar handige vuistregeltjes voor gemaakt - en last but not least, de mooiste plekjes op het strand voor de best betalende toeristen gereserveerd blijven. Oh ja, en zodra ze het kunnen betalen wil ik mijn miljoen terug, ik vraag slechts een bescheiden rendement. Dus, hebben we een deal?
'...'
'Bert, hallo? Bert?'

Je suis une maison

Om de Franse werkwoorden 'être'en 'avoir' goed te leren heeft de lerares Frans twintig invulzinnetjes gemaakt. Het ging om een cijfer. Een van de zinnen was: Je ... une maison.

J. had er van gemaakt: Je suis une maison. Genoeg redenen om in grote zorg de lerares Frans op te bellen. Gelukkig spreekt ze Nederlands.
'Hij dacht dat het Je suis moest zijn, omdat Je ai niet kon, want dan zou er J' in de zin gestaan moeten hebben' legt ze uit.
Ik informeer beleefd of hij na zijn onvoldoende nog gered kan worden of dat een leven als putjeschepper zijn deel zal zijn. Het valt mee.
'Hij moet secuurder werken' wordt ons meegedeeld, waarop ik informeer of bijles enige zin zou kunnen hebben.
'Hij is slordig, dat kunnen ze op bijles ook niet corrigeren'

Oeps, ik wordt hier rechtsreeks aangevallen op het resultaat van mijn opvoeding. En een onvoldoende dreigt, de eerste in zijn schoolloopbaan. Ik moet mijn zoon te hulp schieten.

'Madame, écoutez' zeg ik. (Een beetje Franse woordjes ertussendoor stemt Franse leraressen altijd positief). Mogelijk heb ik een verklaring voor deze ogenschijnlijke vergising. Onze zoon, uw pupil, hebben wij vanaf zijn geboorte eerbied bijgebracht voor zijn lichaam en ziel. Zijn lichaam is een geschenk van de natuur waar hij zuinig op moet zijn, een tempel. En zijn geest moet ruimhartig zijn zodat er ruimte is voor alle soorten mensen, een toeverlaat voor velen, een woning voor allen. Mogelijk heeft hij zich door deze lessen vergist.

'Was u goed in Frans op school?' vraagt ze.
'Ik slijmde me er doorheen, totdat ik het kon laten vallen' antwoord ik naar waarheid.
'Hmm.. ik zal een zesje schrijven. Een zesje min is het dan eigenlijk. Bonsoir monsieur'
'Bonsoir madame'

Dan komt J. binnen, samen met een klasgenootje. Hij vouwt zijn armen boven zijn hoofd en met zijn handen vormt hij een puntdak 'Je suis une maison' roept hij. 'Cool he?'

Even voor het geval vriendjes van J. dit lezen: bovenstaande is NIET helemaal echt gebeurd...

En weer een handige toepassing van smeerolie

Vanuit mijn vroegste jeugd heb ik al een grote interesse in het beslechten van discussie's in mijn voordeel en ook sinds lange tijd heb ik een meer dan gemiddelde interesse in smeerolie.  Aan alle mogelijkheden die smeerolie de moderne mens te bieden heeft kwam er vandaag, na enig denkwerk, eentje bij: het winnen van een discussie. In onderstaande conversatie bent U de U (uiteraard) en O staat voor uw Opponnent. Dan kan iemand zijn die u in de kroeg bent tegengekomen of willekeurig iemand anders.

U - 'Je lult. je weet er niets van'
O. - 'Toevallig weet ik er meer van dan jij denkt'.
U - 'Je lijdt aan onbeschaamde zelfoverschatting, let maar eens op. Hoeveel huishoudelijke toepassingen van smeerolie weet jij te noemen. drie? vier?'
O. - 'Eens even denken, piepende scharnieren soepeler laten lopen, fietskettingen smeren, slot smeren als het knarst... uhh... nou, drie dus'
U - 'en hoeveel toepassingen denk je dat er voor jou thuis zijn?'
O. 'hooguit vijf'
U - 'hier blijkt dus overduidelijk wat een lulhannes jij bent. Je hebt werkelijk geen idee van wat je allemaal niet weet. Er zijn meer dan tweeduizend huishoudelijke toepassingen van smeerolie. Wist jij niet he? En je wist dus ook niet dat smeerolie de krassen in het linoleum kan wegwerken. Of dat het duiven van je balkon kan weghouden. Dus van ((onderwerp eerdere discussie)) denk je ook wat te weten, maar lul je net zo slap.'

U wint vanaf heden elk dispuut. Behalve van mij, want ik ga gauw kijken op deze site en leer honderd interessante toepassingen van smeerolie uit mijn hoofd. Dat ik er de resten van tape mee kan verwijderen, dat ik het op glas kan spuiten als ik daar een gat in wil boren, dat ik het op mijn tee kan smeren als ik het een harde teebox in wil krijgen (altijd smeerolie mee in je golftas dus), dat ik het op mijn handen kan spuiten voordat ik aas aan mijn vishaakje doe om de mensengeur weg te krijgen en dat ik er een discussie mee kan winnen. Met name dat laatste is een erg handige toepassing van smeerolie. Ooit ga ik de politiek in en dan zal al deze kennis goed van pas komen.

The guy in front knows

Neef Jan en neef Gérard zijn druk met het uitmesten van de bezittingen van hun overleden moeder, mijn tante Kitty. Uit een grote doos komen allerlei brieven, zoals de brieven die de broer van mijn Oma stuurde tijdens en kort na zijn reis per boot naar Indie. Als een soort Wilders avant la lettre ontdekte hij al 'den valschen blik der Arabieren' tijdens een tussenstop in Port Saïd. Zou dat een Limburgs trekje zijn, die Arafobie? Of moeten we concluderen dat Arabieren een valschen blik hebben? Vandaag kreeg ik meer inspirerende opgravingen onder ogen.

In het huis van mijn vader en mijn Oma werden kort na de oorlog geallieeerden soldaten gelegerd. Een aantal daarvan stuurde bedankbrieven aan mijn Oma voor de goede verzorging. Een daarvan, een anonymous helaas, vertelde over een avontuur dat hij in Hamburg beleefde, nadat hij uit Limburg was vertrokken. Geniet even mee:

'These Germans are amazing. They are the most obedient people one can imagine. All they ask is 'who is the boss?' They don't seem to care whether the boss is German or not. For example, i was walking along the sidewalk in the centre of Hamburg and saw a column of German Soldiers fourdeep (??)  marching in the roadway in the same direction. At first i thought nobody was in charge of them. Then i noticed a Tommy, riding a bicycle and keeping at the rear of the column. I asked him who was in charge of the column. He said 'i am'.
I asked him where they were going. He replied 'i don't know'. I said 'if you don't know, how are they going to get anywhere?'. He answered quite casually 'Oh, the guy in front knows where they are going'.

Deze anonymous is a lawyer, maar noemt helaas nergens zijn naam. Hij noemt nog wat leuke voorbeelden,  en hij besluit zijn brief met de aansporing dat Kitty en Jan straks geen excuus meer hebben om niet naar school te gaan. 'I could go on and on describing things' schrijft hij nog, maar helaas doet hij het niet.  Ik blijf nog wel even lezen (180MB gedownload, dus ga maar na) en als ik meer pareltjes tegenkom hoor je van me.