K-everything

Mijn laatste blog verscheen 24 juni, maar heeft aan actualiteit niets ingeboet. Zo lees ik hieronder dat ik 'aan de bak' moet en moet stoppen met dromen. Alsof het vorige week is geschreven.

Een mens is pas gelukkig als zijn karakter en zijn gedrag overeenstemmen, zo schreef ooit een filosoof. Geen idee of die laatste bewering waar is, geen idee welke filosoof dat dan gezegd zou moeten hebben en of het onderwerp 'gelukkig zijn' zich op terrein van de filosofie danwel dat van de psychologie bevind, maar kwa zinsdeel bekt het lekker.

Geen tijd voor het tegenwoordig zo populaire fact checking, aan de bak dus en wel nu. Ik loop het uitzendbureau binnen: onderaan beginnen, nederigheid, nergens te goed voor. Men zoekt een customer service representative, maar ik vrees dat het mij aan de benodigde zakelijke representativiteit ontbreekt. Een meisje met een paardenstaart en een apestrak gebit spreekt mij aan. 'Speciaal voor seniors hebben we een aparte site met instroomjobs' meldt ze.
'Seniors'  roep ik en ik zet een stap in haar richting. 'Zet mij maar naakt in je badkamer terwijl je onder de douche staat, dan heb je iets om je handdoek aan op te hangen!'

'Neem me niet kwalijk hoor' zegt ze 'en wat voor carrierepositie zou bij u, sorry bij jouw karakter en talenten passen?'

Ik denk even na, inspecteer de kaartjes in de vitrine en zeg 'Dichter, doe mij maar dichter. Kan dat?'

k-crisis

Eerst was het een kredietcrisis, want het ging om banken die hun geld niet meer terugkregen. Toen werd het een landencrisis, want de kredietwaardigheid van landen leed onder de kredietcrisis. Vervolgens noemden we het de knoflookcrisis, want de Zuideuropeese landen met hun knoflooketende bevolking tok het niet meer en nu is het al de Eurocrisis, want heel Europa wordt ziek en ons gedeelde betaalmiddel is straks het WC papier van de wereld.

Ik heb er maar een woord voor en dat is K-crisis. In plaats van slapend en dromend mijn geld verdienen, flauwe verzinsels op dit blog plaatsen en met onverklaarbare hoogmoed richting literaire uitgeverijen sturen, ben ik aan het werk. Van buiten een zakenman, van binnen een dichter, kan het wranger? En dat allemaal door die crisis, ik noem het een K-crisis.

'Verhoog je Gunfactor' wordt een dwarsligger

Een leuk nieuwtje op de zondagochtend: 'Verhoog je Gunfactor' wordt een dwarsligger®.

 De dwarsligger® is een compleet boek in een handzaam formaat. Door zijn kleine formaat – 12 bij 8 centimeter – en lichte gewicht – gemiddeld nog geen 145 gram – kun je een dwarsligger® overal en altijd lezen. Dwarsligger® is een initiatief van Jongbloed – drukker en uitgever van hoogwaardige bijbels – en NDC|VBK de uitgevers, marktleider op de algemene boekenmarkt.

Jo Cals was een verschrompeld mannetje die een paar ellendige maanden heeft gehad voor zijn dood.

Dan Tulleken. Volgens mij moet niet hem, maar de arts die toch doorpraatte nadat Jannetje Koelewijn zei dat ze het allemaal in de krant ging zetten, een gang naar het medisch tuchtcollege aangeboden worden. Dus daarvoor pleit ik de ijdele professor vrij. Maar wat hij tijdens zijn onsamenhangende, interessantdoenerige betoog in een soort bijzin verklapte was dat er een oud premier een paar afschuwelijke maanden heeft beleefd omdat een professor - en niet een veel geroutineerdere 'tweede echelon' arts - hem zijn doodvonnis meedeelde. Ik dacht het ging over Joop. Ik ben net zo interessant als Tulleken, want ik ken net als Tulleken heel veel mensen. De moeder van Mabel geeft les aan mijn kinderen en met de zoon van Joop heb ik wel eens zaken gedaan. Die zou beiden het optreden van Tulleken op tv vast niet leuk vinden dacht ik. Ik heb het vanmorgen teruggeluisterd op de site van Pauw en Witteman:

'Ik kan me nog herrineren, ik was nog assistent en een oud premier werd opgenomen. Die bleek ineens een heel ernstige aandoening te hebben en toen heeft de hoogste neurochirurg precies vertelt hoe lang hij nog te leven had, wat we eigenlijk altijd veel genuanceerder doen, maar deze man verdiende dat. Ik kwam terug, er lag een verschrompeld mannetje in bed die daar een paar ellendige maanden heeft gehad.'
Ik had gedacht dat de media hier wel bol van zouden staan, maar dat valt mee. 'De doodsangsten van een oud premier, vertelt door een insider' lijkt me een uitstekend kijkcijfer- of oplageverhogende titel. Of nog beter, vertel erbij wie het was, zo moeilijk kan dat niet zijn. Zie de titel van dit blog.

Hoe moeilijk is het om journalist te zijn? Een half uurtje surfen naar oud premiers en het blijkt Jo Cals te zijn. Die stierf in Den Haag ten tijde van de opleiding aldaar van Prof. Tulleken.

Mijn vader, mijn moeder en twee broers zijn arts. Alle vrienden en bekenden van mijn ouders en van mijn broers zijn ook arts. Denk dus niet dat ik het 'entre nous' sfeertje waarin Jannetje Koelewijn terecht kwam niet snap. Mijn familie bespreekt aan tafel, meestal pas gestopt door mijn vraag om het eindelijk eens ergens anders over te hebben, medische dossiers van alle patienten die ze uit hun hoofd kennen en dat zijn er heel wat.

Ik ken ook het spelletje 'ontleden van een medisch persbericht' als er eens een BN-er is gaan hemelen of dit dreigt te gaan doen. 'die is vanavond nog dood' riep mijn vader, toen er iets bekend werd gemaakt over de medische toestand van een stokoude Paus. Vraag me niet meer naar medische details, maar het klopte wel. Mijn vader was er erg goed in, mijn moeder beter en mijn broers het beste. Maar naar buiten treden met de mededeling over een voetballer van PSV of een andere Eindhovense notabel, hoewel de kranten en de man zelf in alle kranten erover spraken? Nee, nooit & never, zelfs niet in familiekring. Mijn vrouw motiveert SOA patienten in het ziekenhuis waar Tulleken werkte om hun contactenkring in te lichten. Op overtreding van haar beroepsgeheim staat, terecht, ontslag. En maakt u zich geen zorgen, ik weet helemaal, echt helemaal niets van wie ze daar allemaal tegenkomt.

Mijn vader, specialist van de hele oude stempel, was zo paniekerig over zijn beroepsgeheim dat hij in codetermen ging praten en twee deuren dichthield tussen hem en mij als hij telefonisch een dossier met een collega doornam. Hij zou zich in zijn graf omdraaien als hij gisteren naar P&W had gekeken. 

Erg onsmakelijk, zal ook de familie Cals vinden, maar daar ken ik niemand van.

Ik mis je

Schrijverworden.blogspot.com, ik mis je. Het is echt te lang geleden.

Soms word ik midden op de dag opeens wakker, zonder enige aanleiding, zonder dat de wekker ging en dan moet ik weer, dan voel ik het. Zoals ik nog steeds af en toe een sigaretje biets, vooral als ik een biertje opheb, zoals ik nog steeds te veel koekjes in mijn muil stop, vooral als ik me verveel, zo moet ik weer gaan schrijven, vooral op die momenten dat ik in die sleur kom. En dan niet schrijven over werkdingen, nee: 1 - Zitten, 2 - Beginnen 3 - Zien waar we eindigen, want flauwekul komt altijd bovendrijven.

'Waarom schrijft u zo snel?' vroegen ze deze week in een radio interview aan een schrijver (ik ben verdomd vergeten wie het was, wie heeft er meegeluisterd? het was radio 2, dacht ik).
'Omdat ik wil weten hoe het afloopt' antwoordde hij en de interviewer en het driekoppige publiek in de studio kwamen niet meer bij van het lachen.

Maar ik hoorde dat hij bloedserieus was en ik was jaloers. Hij wel en ik niet. Niets is lekkerder dan gaan zitten, de teugels op je gedachten te zetten, de handrem eraf en verzinnen maar. Altijd spannend hoe het afloopt.

Dit was er weer eentje, een blogje. Ik heb het gemist.

Gedist door een 10-jarige

'Liefje, wat zie je er weer schattig uit vandaag' zeg ik tegen mijn dochter van 10.
'En jij bent lelijk en dik en je hebt een stom shirt aan' antwoordt zij. Ze kijkt TV. Een programma met om de seconde een applausmachine.
'Dat is nou het verschil tussen jou en mij' leg ik uit, 'ik zeg iets aardigs en jij iets onaardigs'. Of je nou wil of niet, je blijft toch opvoeden, het is een innerlijke noodzaak.
'Er is ook een overeenkomst pap' zegt ze, zonder haar ogen van het scherm te halen. 'We spreken alletwee de waarheid'

Ze doet een dubbele hi-five met haar vriendinnetje, ook 10.

Ik roep de hond en ga een stukje op de hei wandelen.

Het wordt wat rustig op dit blog...

Zijn mijn literaire aspiraties gedoofd door het ontbreken van brandstof, is mijn hoofd leeg? Nee. Is het vuur verwaarloosd en mijn pen bot geworden? Weer nee.

Wat er wel aan de hand is, is dat ik een middel heb proberen te vinden om dat wat ik het liefste doe (dagdromen met mijn gezin op armlengte) en dat wat mij het meeste geld oplevert (domme vragen stellen aan slimme mensen) te combineren: Ik ben zakelijk blogger geworden: kijk maar op www.degunfactor.com.

Op 20 oktober komt mijn boek uit, ik ga het aanbieden aan Jan Peter Balkenende, ik ben gevraagd voor een masterclass op Nijenrode en managementboek.nl organiseert een boekevent met mij en twee andere 'broodschrijvers' in de hoofdrol. Ondertussen probeer ik mezelf als spreker te verkopen aan ieder die maar wil. Kortom, schrijfwerk genoeg en ik ben vast van plan om van mijn debuut in de wondere wereld van boeken een succes te maken.

Maar wie mij een beetje kent - daar reken ik alle volgers van dit blog onder, wat bleef er de afgelopen jaren eigenlijk onbesproken? - die weet dat mijn ambitie om ooit een roman uit te brengen niet is gedoofd. Integendeel, echter tussen droom en daad staan op dit moment veel praktische bezwaren. We moeten op wintersport, het huis in Frankrijk moet geverfd, er moeten sieraden vervangen na de inbraak thuis etc. En dat terwijl de pensioengerechtigde leeftijd wordt verhoogd en de beurs crasht.

Houdt rekening met minder berichten dan voorheen hier op dit blog, maar houdt ook rekening met een glorieuze comeback van mijn artistieke kant. Over een jaar, misschien iets meer, zal ik opnieuw trachten een manuscript op een goede manier uit te geven. De titel?

- Jacques Rudolph, portret van een dierenbeul
- De visser uit Collioure
- De man die zich verslikte in een banaan en circusdirecteur werd
- Waarom je je iphone met respect moet behandelen en andere nuttige tips
- Waarom je je iphone met respect moet behandelen en andere nuttige tips - deel 2
- slap ouwehoeren voor gevorderden
- etc