Het spel: Als je je in de open ruimte van de voortuin begeeft mag er op je gegooid worden. Sta je op de stoep of tegen een muurtje geleund, dan mag je alleen begooid worden door degene die in de open ruimte staat. In de open ruimte staan biedt dus als voordeel dat je op iedereen mag gooien. De truck zit erin om naast de tuin, in de veilige ruimte, rustig een bal te rollen (ijsballen zijn uiteraard verboden) en dan met hoge snelheid de tuin in te rennen en je bal af te vuren op een broertje, zusje, buurjongen of buurmeisje. Met als nadeel dat er vol op jou gevuurd wordt, zodra je de vuurzone betreedt.
Tot zover is het simpel. De taktiek om zelf niet geraakt te worden is om heel hard te rennen door de vuurzone. Het nadeel is dat je met die hoge snelheid niet kan richten. Ik doe een belangrijke ontdekking: de dapperste kinderen winnen. Die lopen relatief langzaam door de voortuin, ontwijken de sneeuwballen tot geen van de tegenstanders nog munitie heeft en kunnen dan op hun gemak zelf vuren. Ze richten meestal op kinderen die altijd maar langs de kant staan en die zelf nooit de tuin indurven.
Het is een leerzaam spel. De kinderen leren dat lef hebben lonend is en dat je door te wachten jezelf afhankelijk maakt van anderen. En dan: R. het pikkie van de buurt. Tergend langzaam loopt hij de tuin in. Iedereen vuurt zijn bal op hem af maar mist. R. grijnst en pakt zijn sneeuwbal, hij mikt op een klein meisje. Maar dan struikelt hij en wordt hij van alle kanten bekogeld. Huilend loopt hij naar binnen, zijn zwarte capuchon sneeuwwit. Overmoed wreekt.
Als ik moet voorspellen welk van deze kinderen later het meeste geld gaan verdienen dan is dat R. Met een dikke slee (...) kan hij dan zoveel CO2 uitstoten dat er nooit meer sneeuw komt. Gelukkig hebben zijn kinderen dan altijd nog dit blog om het spelletje ook te leren.
