De prijsuitreiking van de Piet Paaltjens schrijfwedstrijd was in de vestiging Noord van de bibliotheek van Schiedam. Een betere locatie voor een literaire middag is er niet, nergens. Bij de vestiging centrum van de bibliotheek Schiedam denk ik aan een middeleeuws pand, gevestigd in een oude Jeneverstokerij, bij de vestiging Zuid fantaseer ik een bijbehorend modern gebouw in een bosrijk deel van de stad. De vestiging Noord is daarom de beste plek, het is het enige stukje laagbouw tussen torenflats van veertien verdiepingen en oneindige blokken met nieuwbouwhuizen. Het geschreven woord is de laatste kunstvorm die het zuiver van de inhoud moet hebben, uiterlijk vertoon is schrijvers en lezers vreemd. Uitstekende keuze dus.
Saskia Nolet heeft gewonnen, de eer is aan haar. Ze was de mooiste vrouw aanwezig in het zaaltje, maar ik neem aan dat de jury dat niet wist. Je hoefde geen pasfoto's in te sturen, haar verhaal is op de inhoud beoordeeld. Het niveau lag hoog, schreef juryvoorzitter Kees Schrevel in het voorwoord van het voor de gelegenheid gemaakte boekje waar alle verhalen van de twintig genomineerden in staan, waaronder dat van mij. Ik heb er nu een paar gelezen en ben het met hem eens. Met de aansporing Blijf vooral schrijven sluit hij zijn advies aan alle net-niet winnaars af. Okay Kees, zullen we doen.
Ik google wat namen van andere genomineerden en ontdek dat ze allen al jaren pendelen van kleine publicatie naar literair tijdschriftje en weer terug. Sommigen wachten al jaren op ontdekking door een uitgever. En enkelen uit dit circuit breken door, dus er is hoop na de torenflats van Schiedam. En als je erin woont: gelukkig is er de bieb.
