De balletschool is gevestigd in een kelder, vraag me niet waarom want dat doe ik ook niet. Het is uit Amerikaans onderzoek gebleken dat hoe vaker je het woord 'waarom' gebruikt, deste ongelukkiger je wordt. Ik kan het artikel nu even niet terugvinden, googelt u zelf even. De les is afgelopen en ik zit in de kleedkamer van die kelder te wachten op onze dochters en drie buurmeisjes, die ik ook thuis moet brengen. Hun moeders zitten met mijn vrouw aan de wijn en hebben daar geen tijd voor.
Enkele andere vrouwen zitten met mij in die kleedkamer. Ze zijn jong, of word ik oud? We kletsen gezellig in afwachting van onze meiden. De vrouwen lopen op blote voeten, ik vraag me niet af waarom. Ze doen hun jassen uit, ik vraag me niet af waarom. Ik leg uit dat het Jezusverhaal over 100 jaar dezelfde waarde heeft als het huidige Sinterklaasverhaal. Geen eenvoudig onderwerp, maar ik wil graag erudiet overkomen, het zijn leuke vrouwen. Ze hangen aan mijn lippen. Ik praat rustig door, ze zeggen niets terug, ze kijken me aan. Dan trekt een van de vrouwen haar trui over haar hoofd uit en staat in BH voor me. Een ander knoopt haar gulp open. Ik wist niet dat dit verhaal dit effect had op vrouwen en dan gaat de deur van de kleedkamer open. Mijn dochter, met jas en schoenen aan, roept: 'Pap, waar blijf je nou? We zijn allang klaar in de kleedkamer hiernaast'.
Pas dan vallen mij de balletpakjes aan de kledinghaken op. Dat zijn geen kindermaten.
'Nou, ik ga maar eens' zeg ik. 'Pfft, wat is het hier warm'
'Blijf gerust nog even' zegt de jongste. 'Het werd net gezellig'.
